Dichtbij…

emigratie naar oostenrijkWat komt het dichtbij.. de emigratie naar Oostenrijk. ONZE emigratie naar Oostenrijk. Overdag lachen we, bereiden we ons voor, pakken we in en werk ik keihard om ons eigen bedrijfje lopende te houden. ’s avonds ronden we af, geven we wat extra liefde en aandacht aan de kinderen en worden we soms badend in het zweet wakker. We gaan het echt doen, zeggen we dan tegen elkaar (want als ik wakker schrik, komt Frank daar echt niet slapend vanaf). De angsten komen ’s nachts. Als de roze bril op het nachtkastje ligt. Maar zodra het ochtend is, zijn ze zo goed als verdwenen. Of nemen we overdag die kleine hindernis die de angst geheel weg kan vagen. Continue reading

Facebooktwitterlinkedinby feather

Twee dagen

emigreren met kinderenTwee dagen.

Twee dagen had de makelaar nodig om ons huis te verkopen. Op woensdag beleefden wij een avond vol poetsen en opruimen. Op donderdag waren we zo vroeg mogelijk met kinderen de deur uit. We blijven buitenshuis, gingen uit eten, en gingen pas rond bedtijd naar huis. De volgende dag meteen na het ontbijt de stofzuiger erdoor en weer weg. Op vrijdag om 17.00 uur was ons huis verkocht. Al het poetsen was niet voor niks. Dat scheelt dan weer… Continue reading

Facebooktwitterlinkedinby feather

Wat gaat het opeens snel

wild flowersWat plotseling

‘Wat gaat het plotseling snel!’. ‘Zo, dat zag je ook niet aankomen hé?’ ‘Jeetje, je laat er geen gras over groeien’.

Zomaar een paar opmerkingen die ik kreeg over onze emigratieplannen.

Lezers van deze blog dachten dat de plannen misschien van de baan waren, dat we even rust namen van onze plannen of dat we andere prioriteiten hadden gevonden.
Een kleine uitleg is misschien op z’n plaats. Want er is zeker een pauze geweest in het dromen, plannen en realiseren. Bewust heb ik op deze pauze knop gedrukt. Na het schrijven van mijn laatste post in oktober is er veel gebeurd. En het meeste had helaas niets met onze plannen te maken. Continue reading

Facebooktwitterlinkedinby feather

We hebben een huis in Oostenrijk!

Twee weken, gingen we op wintersport.

Beetje skiën, eten, drinken, genieten en natuurlijk een beetje oriënteren. Althans, dat was het plan. Wat er gebeurde was een ware rollercoaster aan activiteiten en emoties. We vonden een huis, een school en alles op een perfecte locatie. Het huis kwam beschikbaar per 1 april en een snelle beslissing was geboden. Er waren kapers op de kust, goede gesprekken en kinderen die hun kamer al hadden uitgezocht. Er waren momenten van vreugde, wijn, schnaps en slapeloze nachten. En uiteindelijk werd er een contract getekend.

Na twee weken kwamen we terug met een huis in Oostenrijk. En een verhuisdatum. We zouden nu echt gaan emigreren naar Oostenrijk…

We waren toe aan vakantie.Huis in Oostenrijk Continue reading

Facebooktwitterlinkedinby feather

Emigreren naar Oostenrijk…. en de taal

Emigreren.... de taal!Tot nu toe gingen mijn blogs over ons emigratieproces voornamelijk over dat we daadwerkelijk gaan en wat we met ons huis hier gaan doen.

Twee belangrijke dingen, maar het dekt de lading zeker niet. Een ander belangrijk aspect (en punt van zorg) is de taal. Want emigreren naar Oostenrijk betekent Oostenrijks spreken, luisteren, lezen en schrijven. Voor onszelf maar ook voor de kinderen. Nu lees ik regelmatig de Oostenrijkse krant. Zo hoop ik de taal op te pikken en ben ik gelijk op de hoogte van de ontwikkelingen daar. Ik lees soms Oostenrijkse culinaire magazines en zo nu en dan een Duits boek. Maar helaas blijkt mijn spreekvaardigheid keer op keer tekort te schieten. Dus ik heb ook een cursus Duits voor gevorderden (een cursus Pongauer Oostenrijks bestaat helaas niet) bij de NTI besteld. Vol goede moed. Volgens de omschrijving in de cursus leer ik in acht maanden tijd Duits te spreken op een manier waarvan niemand me onderscheid van een echt Duitser. Klinkt goed toch? Continue reading

Facebooktwitterlinkedinby feather